وبلاگی که من توش مینویسم به جز سیاه رنگ دیگه ای نمیتونه باشه.
بالاخره با خودم کنار اومدم و قالب رو به رنگ قالب وبلاگم درآوردم، بین سفید و سیاه، همیشه سیاه رنگ من بوده. پس خداحافظ سفیدی و سلام سیاهی.
پ.ن: صدای پشیمون و بغض آلود و شرمنده ش وقتی میگفت "دلم برات سیاه شده"، تا آخر عمرم توی گوشم میمونه. میمونه و میچرخه و کمونه میکنه و تکثیر میشه....
برچسب:
نویسنده: رها مقدم